Przewodnik duchowy
Obecność opisywana jako spokojna, mądra i znająca drogę duszy. W sesji nie musi mieć ludzkiej postaci.
LBL - Life Between Lives, czyli życie między wcieleniami
LBL to skrót od angielskiego Life Between Lives. W prostych słowach chodzi o regresję do stanu między jednym życiem a drugim. W książkach Michaela Newtona ten obszar jest opisywany jako przestrzeń, w której dusza spotyka przewodników, rozpoznaje swoją rodzinę dusz i lepiej rozumie plan wcielenia.
Spis treści
Co to jest LBL
W zwykłej regresji człowiek może wrócić do obrazów z dzieciństwa, do ważnych wspomnień albo do tego, co odbiera jako poprzednie wcielenia. LBL idzie krok dalej. Nie zatrzymuje się tylko na scenie z dawnego życia, ale prowadzi przez moment śmierci, przejście i stan po drugiej stronie. U Newtona ten stan powtarzał się w relacjach wielu osób, choć każda opowiadała go własnym językiem.
Nie trzeba od razu traktować tego jak mapy zaświatów. Można podejść do tego ostrożniej: jako do bardzo głębokiej pracy z podświadomością, symbolem, pamięcią duszy i osobistym sensem. Dla jednych ludzi będzie to duchowe doświadczenie, dla innych narzędzie do lepszego zrozumienia własnego życia.
Jak zwykle układa się sesja LBL
1. Rozmowa przed sesjąNajpierw ustala się temat: po co człowiek przychodzi, jakie ma pytania i czego nie chce dotykać zbyt gwałtownie.
2. Wejście w głęboki relaksTerapeuta prowadzi spokojnie, bez pośpiechu. Ciało odpoczywa, a uwaga stopniowo schodzi głębiej.
3. Regresja do obrazu wcieleniaCzęsto pojawia się scena z dawnego życia albo symboliczny obraz, który niesie emocję, lekcję lub niewyjaśnione przywiązanie.
4. Przejście po śmierciW relacjach Newtona ważny był moment odłączenia od ciała i poczucie, że świadomość trwa dalej.
5. Spotkanie z przewodnikiemWiele osób mówi o obecności, która nie ocenia, ale pomaga rozumieć, dlaczego coś się wydarzyło.
6. Rodzina dusz i plan wcieleniaTu pojawiają się pytania o relacje, powtarzające się wzorce, wybór rodziny, talentów, prób i spotkań.
7. Powrót i omówienieNajważniejsze jest spokojne zintegrowanie doświadczenia, nie efektowna opowieść.
Najważniejsze pojęcia w LBL
Jak ja to odbieram
Dla mnie LBL nie jest ciekawostką do opowiadania przy stole. To było doświadczenie, po którym wiele starych żalów zaczęło wyglądać inaczej. Człowiek może zobaczyć, że niektóre spotkania nie są przypadkiem, a niektóre cierpienia nie są karą, tylko trudną lekcją, którą dusza chciała zrozumieć głębiej.
Najmocniejsze było poczucie, że nie jestem sam. Że są przewodnicy, że jest rodzina dusz, że życie nie jest tylko ciągiem pracy, rachunków, chorób i pogrzebów. To nie zabiera bólu, ale daje mu inne tło. Starszy człowiek bardzo tego potrzebuje: nie taniej pociechy, tylko spokojnego sensu.
Bezpieczeństwo i rozsądek
Sesja LBL może być głęboka emocjonalnie. Dlatego nie warto robić jej byle gdzie, byle z kim i byle szybciej. Dobrze jest wybrać osobę, która spokojnie tłumaczy proces, nie obiecuje cudów, nie straszy i potrafi zadbać o człowieka po sesji. Szczególnie osoby w kryzysie psychicznym powinny najpierw skonsultować się z lekarzem lub psychoterapeutą.
Jeśli chcesz zapytać o sesję regresji lub LBL w Polsce, polecam konkretnie rozmowę z Panem Maciejem z Instytutu Regresji w Rzeszowie. Po wcześniejszych nieudanych próbach dopiero on potrafił przeprowadzić mnie dalej: do poprzednich wcieleń, a potem do wymiaru duchowego, w którym pojawiło się poczucie nauki, obserwacji i przewodnictwa. Jego prowadzenie odebrałem jako wierne metodyce Newtona: długie, cierpliwe i bez skracania najważniejszych etapów. Ważne jest też to, że studiuje psychologię kliniczną w Warszawie i podchodzi do sesji bardzo profesjonalnie.
Ostatnia aktualizacja: 7 lipca 2026.