Co to jest LBL? Life Between Lives po polsku
LBL to skrót od Life Between Lives, czyli „życie między życiami” albo „życie między wcieleniami”. W nurcie Michaela Newtona oznacza głęboką sesję, w której człowiek nie zatrzymuje się tylko na poprzednim wcieleniu, ale idzie dalej: do przestrzeni po śmierci, spotkania z przewodnikiem i zrozumienia planu duszy.
Dlaczego LBL porusza tak mocno
W zwykłym życiu dużo pytań zostaje bez odpowiedzi. Dlaczego urodziłem się w tej rodzinie? Dlaczego spotkałem tego człowieka? Dlaczego powtarzałem ten sam błąd? Dlaczego jednego miejsca boję się bez powodu, a inne kocham od dziecka? LBL nie daje odpowiedzi matematycznej. Daje raczej duchowy obraz, który można rozważać w sercu.
W książkach Newtona powtarza się motyw powrotu do domu. Ludzie mówią o świetle, spokoju, przewodnikach, bliskich duszach i przeglądzie życia bez takiego ludzkiego potępienia. Dla mnie to było ważne. W moim wieku człowiek myśli już o śmierci inaczej. Nie chce taniego pocieszenia. Chce poczuć, że droga miała sens.
Co może pojawić się w sesji LBL
- moment opuszczania ciała po dawnym życiu;
- spotkanie z przewodnikiem duchowym;
- poczucie obecności rodziny dusz;
- przegląd wcielenia i zrozumienie najważniejszej lekcji;
- rozmowa o tym, dlaczego wybraliśmy pewne relacje i próby;
- spokojniejsze spojrzenie na śmierć, winę i przebaczenie.
Czym LBL różni się od regresji do poprzednich wcieleń
Podczas regresji do poprzednich wcieleń uwaga zwykle skupia się na jednym lub kilku dawnych życiach: miejscu, relacjach, ważnych decyzjach i chwili śmierci. W LBL ten etap jest dla mnie przejściem dalej. Po zakończeniu obrazu dawnego życia sesja może prowadzić do doświadczenia przestrzeni duchowej, spotkania z przewodnikiem, bliskimi duszami, przeglądu nauki oraz pytań o obecne wcielenie.
W mojej sesji ta różnica była wyraźna. Historie rybaka, Krzyżaka i rzymskiego szlachcica miały własne emocje, ale dopiero późniejsza część LBL pozwoliła mi zobaczyć, co je łączy. Pojawiła się perspektywa szersza niż jedna scena i jedno życie. Dlatego nie traktuję określeń „regresja” i „regresja LBL” jak dwóch nazw tego samego doświadczenia. Pierwsze może otworzyć pamięć dawnego życia, drugie próbuje dotknąć także czasu między wcieleniami.
Moje doświadczenie po LBL
Po LBL inaczej popatrzyłem na trzy obrazy z regresji: rybaka, Krzyżaka i rzymskiego szlachcica. Wcześniej były jak trzy mocne filmy. Po LBL stały się rozdziałami jednej nauki. Rybak pokazał odpowiedzialność i ciężar rodziny. Krzyżak pokazał winę, rozkaz i potrzebę odzyskania sumienia. Rzymski szlachcic pokazał pychę człowieka, który wykorzystywał innych i sam został potraktowany jak narzędzie.
LBL nie usprawiedliwiło niczego. Ono uporządkowało. Zamiast „jestem winny” pojawiło się „mogę zrozumieć, przeprosić, oddać ciężar i nie powtarzać tego w obecnym życiu”. To jest dla mnie prawdziwa duchowa wartość.
Jeśli pytasz o LBL w Polsce, zacząłbym od poznania pełnego przebiegu takiej sesji. W tekście moja regresja LBL opisuję, jak dopiero cierpliwe prowadzenie otworzyło drogę do poprzednich wcieleń i przestrzeni duchowej.
Ostatnia aktualizacja: 2 sierpnia 2026.